"آسایش هنگامی دست دهد که هر کس خود را نیک خواه همه روی زمین نماید "

هر انسانی برای هدفی هر چند کوچک یا بزرگ به این دنیا پا گذاشته که این اهداف همه وسیله ای است برای رسیدن به هدفی بزرگ تر و مهم تر می باشند که آن وحدت عالم انسانی است. برای رسیدن به این هدف باید جهانی اندیشید. چرا که کل جهان را باید به سوی وحدت و صلح وآشتی سوق داد .پس اگر شخصی در دایره ی خود بینی قرار گیرد، چگونه می تواند برای رسیدن به این هدف بزرگ تلاش کند. دنیای امروز تقریباً به این نتیجه که خود بینی باعث دور شدن از آسایش و راحتی عموم است، رسیده است. چرا که دو جنگ جهانی و قریب به نیم قرن جنگ سرد و پی آمد های آن که جنگ های منطقه ای و ناحیه ای باشد، نشان داد که بشریت برای رهایی از جنگ ها و سایر گرفتاری های خود چاره ای جز به راه نو رفتن، جهانی اندیشیدن و دیگران را برادر خود دانستن ندارد. باید حد ومرزی برای امیال و خواسته های خود قائل شد و تسلیم عدالتی جهانی گردید؛ زیرا که اگر غیر از این عمل کنیم و نیک خواه همه روی زمین نباشیم آسایش به وجود نمی آید.

خانه من، خانه ما،

خانه ای خریده ام، بی پرده، بی پنجره، بی در، بی دیوار،

خانه ای خریده ام كه سقفش آسمان است.

اینجا هر شب میهمانی است.

هر شب آدمیان در زیر سقف خانه من می خوابند.

سقف خانه ام را با ستاره هایی آذین بسته ام.

اما چراغ اصلی من همان ماه است.

آری،

در خانه من هیچ كس میهمان ناخوانده نیست.

در اینجا مذهب عاشقی است.

به نام خدای جنگ

فکر کن سال دیگر همین موقع جنگ شده باشد و فکرکن جنگ جهانی سوم را به راه انداخته باشند. هیچ تصوری از بمب اتمی ندارم و خدا می داند که در آن ذره ی کوچک تر از ذره چیست که می تواند، من، تو، او و همه ی جهان را به یک باره تکه تکه کند و  نابود نماید.  بزرگی می گفت: نمی دانیم جنگجویان، در جنگ جهانی سوم با چه  وسیله ای خواهند جنگید، ولی بی گمان در جنگ جهانی چهارم، با بیل و کلنگ مبارزه خواهند کرد.

فکرش را بکن سال دیگر به جای ترانه های خوش صبحگاهی، از رادیو، صدای آژیر خطر بشنوی. فکر کن که باز هزاران هزار سرباز، تفنگ در دست و بمب بر دوش، راهی مرزهای کشورها شوند  و صدها نفر مجروح و زخمی در آن جعبه ی جادويی، به تصوير در آیند و يا تصور کن که کشور تو به قصد کشتن بنده های پروردگار، عازم کشوری ديگر شود و همين بلا بر سر مردم نقطه ای ديگر از کره ی زمین نازل گردد و یا شاید هم در آن سر دنیا قدرتمندی با فشار دادن یک تکمه همه ی انسان ها را به کام  مرگ بفرستد؛ به همین سادگی.