|
مدتی است یک تیتر خبری ذهن مرا به خود مشغول کرده است. موضوعی که شاید گاهی میان دوستان مورد بحث قرار می گرفت و بدون نتیجه پایان می یافت و آن تیتر خبری این بود که: به یک گروه راک موسیقی در ایران مجوز نمی دهند. زمانی که بقیه ی خبر را خواندم متوجه شدم که دلیل مجوز ندادن آن ها این است که راک، یک سبک موسیقی می باشد که دارای سازهای غربی است و مفهوم شعرهای آنان سیاسی و اجتماعی است و اینکه با این کار می خواهند از وارد شدن فرهنگ غربی به کشور ایران جلوگیری کنند.
پس از کمی تأمل و پردازش کردن تمام جوانب این موضوع که آیا این کار درست است یا نه به نتیجه ای رسیدم که تصمیم گرفتم این نتیجه را در قالب یک مطلب برای شما دوست عزیز بنویسم: این کار شاید می توانست تا حدودی درست باشد. از آنجا که هر ملت و قومی دارای فرهنگ و آداب و رسوم مخصوص به خود است و بر آن ارج می نهد و نمی پسندد که اندکی در این فرهنگ خدشه ای وارد شود. زیرا همانطور که همگی ما مطلعیم ایران مقدس کشوری است با سابقه ی تمدن و فرهنگ طولانی و این چیزی است که همه ی ملت ها در دنیا از آن آگاهی دارند. و شاید خیلی بیشتر از ایرانیان به فرهنگ این مرز و بوم علاقه مند باشند و به آن اهمیت دهند. در حالیکه در کشور ما امروزه این فرهنگ نه تنها جایی در زندگی مردم ندارد بلکه تا می توانیم به آن بی توجهی می کنیم. اگر از جوان امروز ما در مورد فرهنگ دیگر کشورها و تمدن آن ها سوال شود با اطلاعات کافی به سوالات شما جواب داده و جای هیچ شبهه ای در آن به جا نمی گذارد در حالیکه همین جوان ما اطلاعات بسیار اندکی در مورد کشور خود و فرهنگ آن دارد و شاید هم اطلاعاتی نداشته باشد و جای این سوال باقیست که چرا؟ چرا این سرزمین متمدن و پر از قصه ها و افسانه های زیبا و فرهنگ های مختلف باید مورد بی مهری قرار گیرد؟ چرا موسیقی سنتی که بخشی از فرهنگ غنی کشور ایران است امروزه در دستگاه ضبط ماشین جوانان ما جایگاهی ندارد. آری وقتی که ما نسبت به فرهنگ خودمان اینگونه ایم مجوز ندادن به این گروه راک دور از انصاف نیست چرا که با مجوز دادن به آن فقط و فقط فرهنگ خود را به دست فراموشی می سپاریم و حتی از ردپای کمرنگی که در جامعه ی امروز ما از فرهنگمان وجود دارد محروم می گردیم . من معتقدم باید میان موسیقی اصیل ایرانی و دیگر سبک های موسیقی توازن و اعتدال برقرار گردد تا بتوانیم از همه ی آن ها استفاده کنیم و لذت ببریم و نگذاریم با روی کار آمدن یک چیز متاع باارزش تری را از دست دهیم. و اما جنبه ی دیگر آن که می توانست منفی باشد این است که باید تعصب ها را کنار بگذاریم . مسلما هیچ ملت و قومی بدون عیب نیست و در کنار هزاران حسنی که دارد شاید چندین عیب نیز نمایان گردد و لازمه ی پیشرفت هر ملتی آن است که علاوه بر استفاده نمودن از قوانین فرهنگ خود، از فرهنگ مفید و باارزش دیگر کشورها نیز استفاده نماید و آن ها را جایگزین معایب ملت خود کند بدون این که لطمه ای به ارزش های آن ملت وارد شود. پس این مجوز می توانست داده شود تا علاوه بر بهره مندی از ارزش های خود سبکی جدید را به کشور وارد کنیم و حتی آگاهی هایی نیز در این زمینه به جوانان بدهیم تا با آگاهی به این سبک موسیقی گوش فرا دهند. پس ابتدا باید به جامعه ی خود فرهنگمان را بشناسانیم تا این فرهنگ همیشه و در تمامی نسل ها زنده بماند و شاهد زوال و نابودی آن نگردیم . بنابراین بهتر است که به موسیقی که با روح انسان عجین می گردد و احساس انسان را بر می انگیزد و موجب تعالی روح می گردد با دقت نظر بیشتری بنگریم و از به انحراف رفتن آن که امروزه شاهد آنیم جلوگیری کنیم.
|
